ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ΓΙΩΡΓΟΥ Δ. Κ. ΣΑΡΗΓΙΑΝΝΗ

ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ | ΣΥΛΛΟΓΗ ΓΙΩΡΓΟΥ Δ. Κ. ΣΑΡΗΓΙΑΝΝΗ

Ο δημοσιογράφος πολιτιστικού ρεπορτάζ Γιώργος Δ. Κ. Σαρηγιάννης εμπιστεύτηκε τη συλλογή του στα αρχεία παραστατικών τεχνών του ΕΛΙΑ/ΜΙΕΤ με διαδοχικές δωρεές, από το 2021 έως το 2024. Στην παράδοση του υλικού συνέβαλαν με την ευγενική φροντίδα τους ο διδάκτωρ Θεατρολογίας και θεατρικός σκηνοθέτης Γιάννης Μόσχος και ο Λιούπτσο Ανγκέλοβ, συνεργάτης της Εθνικής Λυρικής Σκηνής στο τμήμα Δημόσιων Σχέσεων της Εναλλακτικής Σκηνής της.

Ο Γιώργος Δ. Κ. Σαρηγιάννης γεννήθηκε στον Βόλο, όπου και μεγάλωσε. Η οικογένειά του είχε ρίζες στην Αργαλαστή και στην Άνω Κερασιά του Πηλίου, στην Κωνσταντινούπολη, και στην Μπόκα Κοτόρσκα του Μαυροβουνίου. Το 1968 εγκαταστάθηκε οικογενειακώς στην Αθήνα. Σπούδασε στο Τμήμα Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και από το Γ΄ Έτος επέλεξε να ακολουθήσει το Τμήμα Πολιτικών Επιστημών (κατόπιν Τμήμα Διεθνούς Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών).

Το 1976 εντάχτηκε στην εκδοτική ομάδα της μηνιαίας επιθεώρησης βιβλίου «Διαβάζω», που είχε τότε ξεκινήσει την κυκλοφορία της και με την οποία συνεργάστηκε έως το 1984 κυρίως σε θέματα γραμματείας σύνταξης, ενώ για μακρά χρονικά διαστήματα διετέλεσε και μέλος της συντακτικής επιτροπής της. Το 1983 δημιούργησε στο Πρώτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας την αφιερωμένη στην παρουσίαση της εκδοτικής κίνησης εκπομπή «Το Βιβλίο στο Μικρόφωνο» (συνεντεύξεις, κείμενα, παραγωγή, παρουσίαση, μουσική επιμέλεια), την οποία διατήρησε έως το 1991. Μεταδόθηκαν συνολικά 347 εκπομπές.

Το 1984 άρχισε τη συνεργασία του με την εφημερίδα «Τα Νέα», ως πολιτιστικός συντάκτης για θέματα κυρίως του θεάτρου και του Φεστιβάλ Αθηνών, αλλά και του βιβλίου, της μουσικής, της όπερας, του χορού και του κινηματογράφου. Στις 25 Νοεμβρίου 1999 δημιούργησε στα «Νέα» τη στήλη «Το Τέταρτο Κουδούνι» που δημοσιευόταν κάθε Πέμπτη επί 13 χρόνια παρά έναν μήνα. Συνταξιοδοτήθηκε το 2011, αλλά διατήρησε ως εξωτερικός συνεργάτης τη στήλη «Το Τέταρτο Κουδούνι» μέχρι τον Οκτώβριο του 2012.

Από το 1987 έως το 1988 κράτησε τη στήλη κριτικής παρουσίασης θεατρικών παραστάσεων στις σελίδες του εβδομαδιαίου περιοδικού «Πάνθεον». Από το 1990 συνεργάστηκε με το μηνιαίο περιοδικό «Marie Claire», κυρίως ως συντάκτης κριτικής παρουσίασης θεατρικών παραστάσεων, συνεργασία η οποία μονιμοποιήθηκε το 1991 και διατηρήθηκε μέχρι το 2005. Συνεργάστηκε επίσης με το εβδομαδιαίο περιοδικό «Ταχυδρόμος» ­­(στην ένθετη στα «Νέα–Σαββατοκύριακο» έκδοσή του, από το 2000 έως το 2011) –όπου δημοσίευσε κριτικές παρουσιάσεις θεατρικών παραστάσεων αλλά και πορτρέτα, άρθρα και συνεντεύξεις– καθώς και με την ετήσια πολιτιστική έκδοση «Επίλογος» (τόμοι 1995-1998), στην παρουσίαση του ανοιξιάτικου θεατρικού γίγνεσθαι.

Κείμενά του έχουν δημοσιευτεί και στα περιοδικά «Διαβάζω», «Η λέξη», «Εκκύκλημα», «Ταχυδρόμος» (στην ανεξάρτητη έκδοσή του), «Athens Magazine», «Hellas Culture», στην «Εφημερίδα» του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, σε πρόγραμμα της Ορχήστρας των Χρωμάτων, στα προγράμματα του Φεστιβάλ Αθηνών 1995 και του Φεστιβάλ Βύρωνα «Στη Σκιά των Βράχων» 1995, καθώς και στην έκδοση «Οι Έλληνες του Κόσμου» των εκδόσεων Άποψη. Συνέταξε, ως προσφορά στον Λευτέρη Βογιατζή, την ελληνική παραστασιογραφία για το «Σχολείο των γυναικών» του Μολιέρου, που δημοσιεύτηκε στο πρόγραμμα της παράστασης του έργου από τη «νέα Σκηνή» του Λευτέρη Βογιατζή, με δική του σκηνοθεσία. Από τον Νοέμβριο του 1994 έως τον Απρίλιο του 1995 είχε την ευθύνη της δημοσιογραφικής έρευνας, των συνεντεύξεων και των κειμένων στην εκπομπή για το θέατρο με τον δικής του έμπνευσης τίτλο «Τρίτο Κουδούνι» της ΕΤ1, σε παραγωγή και σκηνοθεσία του Στέλιου Παυλίδη.

Τον Οκτώβριο του 2011 δημιούργησε με την τεχνική συμβολή του συντρόφου του Λιούπτσο Ανγκέλοβ την ιστοσελίδα για το θέατρο και τις τέχνες totetartokoudouni.blogspot.com, η οποία έχει δεχτεί έως σήμερα (26 Μαΐου 2025) 4.099.310 επισκέψεις και στην οποία συνεχίζει, όχι τακτικά πια, τη στήλη «Το Τέταρτο Κουδούνι». Διετέλεσε μέλος της Γνωμοδοτικής Επιτροπής για τις Επιχορηγήσεις Θεάτρου του Υπουργείου Πολιτισμού (για τις περιόδους 1997-1998, 1998-1999 και 1999-2000). Παραιτήθηκε το 2000, με επιστολή του που δημοσιοποιήθηκε, καθώς δεν είχαν τηρηθεί από το ΥΠΠΟ οι υποσχέσεις έγκαιρης σύγκλησης. Έχει επίσης διατελέσει μέλος της Επιτροπής για το Βραβείο «Δημήτρης Χορν», στις δύο πρώτες χρονιές απονομής του (2001 και 2002).

Το 2009 τιμήθηκε με το Βραβείο του Ιδρύματος Προαγωγής Δημοσιογραφίας «Αθανασίου Βασ. Μπότση» «για την προσπάθειά του ανανέωσης του καλλιτεχνικού ρεπορτάζ στον ημερήσιο Τύπο, τις αποκλειστικότητές του και την προβολή του πολιτισμού». Είναι μέλος της ΕΣΗΕΑ από το 1992. Ζει στην Αθήνα.

Η συλλογή του Γιώργου Δ. Κ. Σαρηγιάννη αριθμεί 7.493 έντυπα προγράμματα –από τα οποία 300 είναι προγράμματα φεστιβάλ–, αφίσες και άλλο προωθητικό υλικό των παραστατικών τεχνών στην Ελλάδα. Το υλικό της εκτείνεται χρονικά από το 1965 έως το 2024 και συνδέεται με περισσότερες από 10.000 σκηνικές παραγωγές του δραματικού και του μουσικού θεάτρου, της περφόρμανς, του χορού και του χοροθεάτρου.

Δεινός θεατής και μελετητής των παραστατικών τεχνών και εξαιρετικά σχολαστικός συλλέκτης, ο Γιώργος Σαρηγιάννης συγκρότησε με αγάπη και κόπο και μας κατέθεσε γενναιόδωρα ένα εξαιρετικής πληρότητας σύνολο αρχειακού υλικού. Η δωρεά του συμπληρώνει καίρια την οικεία αρχειακή ενότητα στο ΕΛΙΑ του ΜΙΕΤ –η οποία αριθμεί πλέον 21.543 ηλεκτρονικά δελτία– και παραδίδει στην έρευνα ένα πανόραμα της ιστορίας της ελληνικής σκηνής μισού και πλέον αιώνα.

Η περιγραφή της συλλογής Γιώργου Δ. Κ. Σαρηγιάννη έγινε σε επίπεδο τεκμηρίου και το δελτίο της αναρτήθηκε και διατίθεται ελεύθερα στην έρευνα, εδώ.